close
تبلیغات در اینترنت

مرجع کد و ابزار وب

چگونه از رفتارهای پرخطر در بین کودکان و نوجوانان پیشگیری کنیم؟
  کودکان و نوجوانان کشور ما ، با مخاطراتی روبرو هستند که سلامت روانی و اجتماعی ایشان را تهدید می کند. از جمله این مخاطرات ، رفتارهای پرخطر و آسیب های اجتماعی است که همه ما باید کوشش کنیم  با شناخت دقیق و روزآمد این مخاطرات و با آگاهی از راهکارهای مراقبت از کودکان و نوجوانان در برابر این مخاطرات ، زمینه مصونیت بخشی ایشان را فراهم کنیم. در این یادداشت کوشش می کنم تا توضیح دهم چگونه می توانیم از بروز رفتارهای پرخطر در بین کودکان و نوجوانان ، پیشگیری کنیم و نقش یک « مددکار » را…
هروقت دیدی تنها شدی بدون خدا همه رو بیرون کرده تا خودت باشی و خودش ...
ورود اعضای سایت
نام کاربری :
رمز عبور :

آمار سایت
» آمار کاربران
» افراد آنلاین : 1
» اعضای آنلاین : 0
» تعداد اعضا : 62

» عضو شوید
» ارسال کلمه عبور


» آمار مطالب
» کل مطالب : 2126
» کل نظرات : 193

» آمار بازدید
» بازدید امروز : 4 نفر
» باردید دیروز : 18 نفر
» ورودی امروز گوگل : 0
» ورودی گوگل دیروز : 0
» بازدید هفته : 33 نفر
» بازدید ماه : 2,581 نفر
» بازدید سال : 13,682 نفر
» بازدید کلی : 647,090 نفر
لینک های ویژه
مطالب اخیر وبگاه

 


کودکان و نوجوانان کشور ما ، با مخاطراتی روبرو هستند که سلامت روانی و اجتماعی ایشان را تهدید می کند. از جمله این مخاطرات ، رفتارهای پرخطر و آسیب های اجتماعی است که همه ما باید کوشش کنیم  با شناخت دقیق و روزآمد این مخاطرات و با آگاهی از راهکارهای مراقبت از کودکان و نوجوانان در برابر این مخاطرات ، زمینه مصونیت بخشی ایشان را فراهم کنیم. در این یادداشت کوشش می کنم تا توضیح دهم چگونه می توانیم از بروز رفتارهای پرخطر در بین کودکان و نوجوانان ، پیشگیری کنیم و نقش یک « مددکار » را برای ایشان داشته باشیم.

            توصیه های عمومی :

1)کودکان و نوجوانان را بشناسیم: فرزندان ما به تناسب رشد جسمی و سنی شان ، تغییرات روانی و اجتماعی گوناگونی را پشت سر می گذارند. نخستین قدم برای کمک به کودکان و نوجوانان این است که این تغییرات را به خوبی بشناسیم و به تناسب آن ، سبک و شیوه های ارتباط با فرزندان ، دانش آموزان و کودکان و نوجوان را طراحی ، اصلاح و بهبود ببخشیم.

2)خطرات و عوامل مخاطره آمیز کودکان و نوجوانان را شناسایی کنیم. به همان اندازه که نگران بیماری ها و مخاطرات سلامت جسمی فرزندان مان هستیم ، باید توجه داشته باشیم و دقت کنیم که چه خطراتی سلامت روانی اجتماعی آنان را تهدید می کند و از کنار این خطرات ، به سادگی و آسانی عبور نکنیم. فرزندان ما ،                   بویژه در دوره نوجوانانی ، هیجان خواه ، کنجکاو و با تغییرات خلقی و عاطفی گسترده ای هستند و به همین دلیل ، گرایش های مخاطره آمیز ممکن است در ایشان وجود داشته باشد. در این زمینه ، خانواده ها به هشدارهایی که از طرف دستگاه های مسوول ، در مورد رفتارهای پرخطر نوجوانان اعلام می شود ، توجه نمایند.

3)نشانگان خطر در کودکان و نوجوانان را بشناسیم. رفتارهای پرخطر و آسیب های اجتماعی نیز مانند بیماری ها ، از طریق علایم و نشانگان ، قابل شناسایی هستند که اگر به این نشانگان دقت کنیم می توانیم هم بموقع پیشگیری کنیم و هم در صورت بروز ، مداخله سریع داشته باشیم. تغییرات خلقی و علایم رفتاری ، از جمله آشکارترین این نشانگان هستند که خانواده ها می توانند با مشورت مدرسه و کارشناسان و متخصصان ، این علایم خطرپذیری را شناسایی و پیگیری نمایند.

4)سلامت روانی اجتماعی کودکان و نوجوانان را تقویت کنیم. شواهد نشان می دهند ، کودکان و نوجوانانی که از آگاهی خوبی نسبت به خود برخوردارند ، به توانایی ها و قوت های خود باور دارند ، از عزت و کرامت نفس برخوردارند ، دارای توانایی حل مساله و تصمیم گیری هستند ، معاشرت های اجتماعی سالم و صحیحی دارند ، هیجانات و عواطف خود را کنترل می کنند و از محیط و جو مناسب ، همدلانه و حمایتگرانه ای برخوردار هستند ، قادرند که مواجهه موثری با رفتارهای پرخطر داشته باشند و در رویدادهای مخاطره آمیز و ناگوار ، تاب آوری داشته باشند.

5)مهارت های خودمراقبتی را در بین کودکان و نوجوانان ، ترویج و تقویت کنیم. کودکان و نوجوانان ، حتی در صورتی که دارای سلامت روانی اجتماعی بالا باشند و از محیط حمایتگرانه ای برخوردار باشند ،  باز هم بی نیاز از مهارت های خودمراقبتی نیستند. باید بکوشیم که این مهارت ها را در بین کودکان و نوجوانان ، ترویج کنیم. یک نمونه از مهم ترین این مهارت ها ، مهارت « نه گفتن » است. فرزندان ما  باید قادر باشند  در برابر فشار همسالان شان و یا در سایر زمینه ها و موقعیت های مخاطره آمیز و آسیب های اجتماعی ، بتوانند از خود مراقبت نمایند و با جرات « نه » بگویند.

6)نحوه اقدام در « فوریت های اجتماعی » را بشناسیم. در مواردی ممکن است خانواده ها با رفتار پرخطری در فرزندان شان روبرو شوند و نشانه هایی از خطر را در ایشان ببینند. آنچه در این رویدادها و موقعیت ها ،         اهمیت دارد این است که خانواده با حمایت های روانی اجتماعی مورد نیاز و نیز ظرفیت ها و حمایت های اجتماعی موجود در این زمینه ، آشنا باشد و بتواند از این حمایت ها ، برای مداخله بموقع و موثر استفاده نماید.          توصیه می شود خانواده ها در این گونه موارد ، با مدرسه مشورت نمایند و ضمن آگاه ساختن مدرسه از وضعیت فرزند خود ، برای کمک به فرزندشان ، توصیه های لازم را کسب نمایند.

 

توصیه هایی به والدین :

1.به سبک زندگی فرزندان مان توجه کنیم.  این بسیار اهمیت دارد که بدانیم و توجه کنیم که فرزندان ما چه اولویت هایی دارند؟ از چه کالاهای فرهنگی و از چه رسانه هایی استفاده می کنند؟ نوع پوشش ایشان چگونه است؟ چه ارزش ها و چه الگوهایی دارند؟ به خاطر داشته باشیم که در مقایسه با دهه های گذشته ، نقش و اهمیت عوامل مرتبط با سبک زندگی(نامناسب) در گرایش کودکان و نوجوانان به رفتارهای پرخطر، بیشتر شده است.

2.با مدرسه ، هماهنگ و همکار باشیم. مدارس ، بطور مستمر از طریق کتاب ها و برنامه های درسی خود  تلاش می کنند تا خودمراقبتی را به دانش آموزان بیاموزند. هرچقدر خانواده ها ، ارتباط مستمر و هماهنگی با مدارس داشته باشند ، بهتر می توانند در تقویت و تحکیم آموزش های خودمراقبتی و پیشگیری از  رفتارهای پرخطر در بین فرزندان ، کمک نموده و موثر باشند.

3.به سبک فرزندپروری مان دقت کنیم. گزارش ها نشان می دهند ، والدینی که در کنار حمایت از فرزندان شان ، انتظارات و قواعدی را برای آنان تشریح می کنند و بر رعایت آن نظارت می کنند ، در مقایسه با آن دسته از والدینی که تنها حمایت می کنند و نظارت بر رفتار فرزندان شان ندارند و یا آن دسته که تنها بر رعایت انتظارات و قواعد شان پافشاری می کنند و حمایتی از فرزندان شان بعمل نمی آورند ، الگوی مناسب تری برای  فرزندپروری هستند.

4.سلامت معنوی فرزندان مان را تقویت کنیم. سلامت ، اکنون در اغلب اسناد مهم دانشگاهی و نیز سازمان های ملی ، منطقه ای و جهانی ، دارای 4 بعد خوانده می شود. جسمی ، روانی ، اجتماعی و معنوی. سلامت معنوی می تواند نقش اثرگذار و تعیین کننده ای در بهبود وضعیت سایر ابعاد سلامت داشته باشد. هرچقدر بکوشیم که گرایش های دینی و سبک زندگی دینی را در فرزندان مان تقویت کنیم ، مهم ترین زمینه و ظرفیت را برای خویشتنداری ایشان در برابر رفتارهای پرخطر و آسیب های اجتماعی فراهم می کنیم.

5.رفتارهای پرخطر فرزندان مان را جدی بگیریم. نکته ای که بسیار حائز اهمیت می باشد این است که به خاطر داشته باشیم ، رفتارهای پرخطر ممکن است هر کودک یا نوجوانی را تهدید کند. فرقی نمی کند که چه وضعیت تحصیلی دارند و یا وضعیت فردی ، خانوادگی و اجتماعی آنان چگونه است. اگرچه ،سلامت روانی اجتماعی و خانوادگی فرد ، نقش مهمی در محافظت از کودکان و نوجوانان دارد ، اما در عین حال ، بدلیل عوامل گوناگونی که در خطرپذیری فرد موثر هستند ، همچنین بدلیل ویژگی های دوره نوجوانی و نیز ماهیت رفتارهای پرخطر ، هر کودک و نوجوانی را ممکن است دچار مخاطره نماید و به همین دلیل ، لازم است که خانواده ها ، در این زمینه هشیار باشند.

            توصیه هایی به همکاران و مدارس :

1)عوامل محافظ و مخاطره آمیز دانش آموزان را بشناسیم. یکی از مهم ترین قدم ها این است که بدانیم چه عوامل فردی ، مدرسه ای ، خانوادگی ، اجتماعی ، فرهنگی و محیطی می تواند منجر به مصونیت بخشی دانش آموزان شود. همچنین این که دانش آموزان مدرسه ما با چه مخاطراتی در مدرسه ، خانواده و محله روبرو هستند و چگونه می توان این مخاطرات را کنترل کرده و کاهش داد. چنین شناختی می تواند به ما در ترسیم دقیق نقشه عوامل مخاطره آمیز و محافظت کننده دانش آموزان در مدرسه منجر شود. این نقشه می تواند مبنای برنامه ریزی های پیشگیرانه ما در مدرسه قرار گیرد.

2)از اولیاء و جامعه محلی کمک بگیریم. ما به تنهایی قادر به محافظت و مراقبت از دانش آموزان در برابر آسیب های اجتماعی نیستیم. هر چقدر میزان هماهنگی ما به خانواده و محله ، بیشتر باشد ، موفقیت و تاثیرگذاری بیشتری در این زمینه خواهیم داشت. برای این منظور ، جلسات انجمن اولیاء و مربیان و یا دیگر فرصت هایی که برای گفتگو با خانواده ها و نیز نهادها و معتمدان محلی داریم ، می تواند زمینه ای برای حمایت جویی جهت پیشگیری از آسیب های اجتماعی در بین دانش آموزان باشد.

3)از همه ظرفیت ها و دارایی های مدرسه استفاده کنیم. مدرسه ، ظرفيت ها و دارایی های مختلفی دارد.  

هر يك از اين فرصت ها می توانند به ما در ترویج پیام های پیشگیری کمک کنند. از چند دقیقه صحبت و سخنراني براي دانش آموزان و  درج یک پیام پیشگیرانه بر روی تابلوی اعلانات مدرسه تا طراحی و اجرای یک پروژه آموزشی ، فرهنگی و مراقبتی ، هر یک می تواند در پیشگیری از آسیب های اجتماعی و رفتارهای پرخطر ، سهم و کارکرد داشته باشد.

4)جو مدرسه و کلاس درس را جدی بگیریم.  شواهد نشان می دهند که هر چقدر مدرسه و کلاس درس  از جو صمیمانه و همدلانه ای برخوردار باشد ، دانش آموزان از تاب آوری بیشتری در برابر رفتارهای پرخطر برخوردار خواهند بود و میزان پیوند آنان با مدرسه بیشتر می شود. کودکان و نوجوانان ، در مدرسه و کلاس درس ، باید احساس کنند مدرسه و اولیاء آن ، ضمن بیان دقیق انتظارات و قواعد ، به مشکلات و نظرات آنان گوش می کنند و برای یافتن راه حل به آنان کمک می کنند ، جو صمیمانه و مهربان را پیاده می کنند ، از مشارکت دانش آموزان حمایت می کنند و شیوه ای رشد دهنده و حمایتگرانه را دنبال می کنند.

5)فنون کلاسداری را تقویت کنیم. وضعیت تحصیلی و تربیتی دانش آموزان ، با شیوه های ما در کلاس داری ، ارتباط عمیقی دارد. وضعیت تحصیلی و تربیتی کودکان و نوجوانان ، با یک شیوه موثر کلاس داری ، ممکن است تغییر کند که نتیجه آن می تواند یا به شکل ناسازگاری و یا به صورت علاقه به کلاس و درس ، خود را نشان دهد. به همین دلیل است که کارشناسان ، تاکید دارند ، کلاس درس ، فارغ از درس ها و محتوایی که  آموزش داده می شود ، خود به تنهایی هم می تواند پیشگیرانه باشد. به همین دلیل ، در توصیه های پیشگیری ، پروژه هایی را پیشنهاد می دهند که در قالب آن ، به معلمان و مربیان توصیه می شود که در کنار درس های رسمی ، در مورد انضباط ، سازگاری با کلاس درس و مهارت های اجتماعی با دانش آموزان تمرین شود.

6)مهارت های ارتباط موثر با دانش آموزان را تقویت کنیم. دانش آموز ، بعنوان کودک یا نوجوان ، به تناسب ویژگی های سنی و به اقتضای دوره رشدی خود ، دارای ویژگی ها و خصوصیات روانی اجتماعی که شناخت این ویژگی ها ، چه بصورت فردی و چه بصورت مشترک با سایر کودکان و نوجوانان می تواند در برقراری یک تعامل و ارتباط موثر با آنان ، از اهمیت ویژه ای برخوردار باشد.

7)تغییرات خلقی و رفتاری دانش آموزان را شناسایی کنیم. در مدرسه و کلاس درس ، بدلیل ارتباط مستمری که با دانش آموزان داریم ، چند دسته از تغییرات را می توانیم مشاهده و رصد کنیم. (1) تغییراتی که مرتبط  با ویژگی های دوره رشدی دانش آموزان ، بعنوان کودک و نوجوان در حال رشد می باشد که همراه با تغییرات خلقی و رفتاری متاثر از این دوره سنی می باشد. (2) تغییراتی که متاثر از خصوصیات فردی و یا عوامل تاثیرگذار روانی ، اجتماعی ، فرهنگی و محیطی است. (3) تغییراتی که بدلیل گرایش مخاطره آمیز فرد رخ می دهد. در مورد هر یک از این تغییرات ، نقش فعالانه ما می تواند از بروز رفتارهای پرخطر ،   بویژه فوریت های اجتماعی در بین دانش آموزان ، پیشگیری نماید.

8)هر یک از ما می تواند یک « مددکار اجتماعی » باشد. سرانجام این که ، هر یک از ما می تواند همچون یک « مددکار اجتماعی » برای دانش آموزان باشد. منظور از « مددکاری اجتماعی» در مدرسه ، به دو معنا می تواند باشد. (1) یاریگری و مددکاری دانش آموزان ، با هدف کمک به شناسایی و حل مشکلات و مسائل آنان (2) شناسایی و غربالگری رفتارهای مخاطره آمیز دانش آموزان ، مداخله مختصر در این رفتارها و همکاری برای ارجاع این دسته از دانش آموزان برای دریافت خدمات مورد نیاز درمان و مددکاری. به خاطر داشته باشیم که هر یک از این دو رویکرد ، جدای از تاثیری که بر سرنوشت تحصیلی و تربیتی دانش آموزان دارد ، در مواردی می تواند منجر به نجات جان آنان نیز شود.

مدیرکل دفتر مراقبت در برابر آسیب های اجتماعی وزارت آموزش و پرورش



تعداد بازديد : 118
نویسنده فضه محمدی در جمعه 01 بهمن 1395 | نظرات()

طراحی و کدنویسی قالب : علیرضاحقیقت - ثامن تم

Web Template By : Samentheme.ir

خبرنامه
براي اطلاع از آپيدت شدن سایت در خبرنامه سایت عضو شويد تا جديدترين مطالب به ايميل شما ارسال شود

عضویت سریع
نام کاربری :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ایمیل :
نام اصلی :
کد امنیتی : * کد امنیتیبارگزاری مجدد
موضوعات مطالب
آرشیو مطالب
پیوندهای وبگاه
طراح قالب
ثامن تم