close
تبلیغات در اینترنت

مرجع کد و ابزار وب

والدین موفق
والدین موفق
هروقت دیدی تنها شدی بدون خدا همه رو بیرون کرده تا خودت باشی و خودش ...
ورود اعضای سایت
نام کاربری :
رمز عبور :

آمار سایت
» آمار کاربران
» افراد آنلاین : 1
» اعضای آنلاین : 0
» تعداد اعضا : 62

» عضو شوید
» ارسال کلمه عبور


» آمار مطالب
» کل مطالب : 2126
» کل نظرات : 193

» آمار بازدید
» بازدید امروز : 96 نفر
» باردید دیروز : 18 نفر
» ورودی امروز گوگل : 0
» ورودی گوگل دیروز : 0
» بازدید هفته : 125 نفر
» بازدید ماه : 2,673 نفر
» بازدید سال : 13,774 نفر
» بازدید کلی : 647,182 نفر
لینک های ویژه
مطالب اخیر وبگاه



(زن - خانواده – بحران(
فهرست مطالب
مقدمه. 11
مقدمه مؤلف.. 15
زن؛ آن‌گونه که بايد باشد. 21
امام؛ خودْ راه است.. 23
امامِ نار 25
زنان و غفلت از جنبه‌ي يمين.. 28
هويت گمشده‌ي زن. 31
زنان و تضاد با خود 33
زنان شكست‌خورده. 36
همسران و انتقام از هم. 38
جمع محبت الهي با محبت به همسر 42
زن و روحانيت رحماني.. 44
زن؛ قدرت يا خدمت؟. 53
جايگاه تاريخي فمينيسم. 55
جايگزيني شعارهاي انحرافي.. 58
کمال زن با حفظ زن‌بودن. 61
مردان و قوام خانواده. 65
زن؛ و غفلت از کمالات خود 69
روز زن! 72
نقش زنان در اقتصاد پايه. 74
غفلت از ارزش‌هاي اساسي.. 77
مشورت با زنان.. 83
مرد و زن داراي حقيقتي واحد. 88
ارزش مساوي شخصيت زن و مرد 90
محروميت از بهشت.. 92
مادر و ارزش‌هاي متعالي.. 94
عدم مشورت با کدام زن؟. 97
آشفتگي روح زنان در بيرون خانه. 102
محروميت بزرگ.. 105
آفات غيرت‌ورزي بي‌جا 108
زن و هويت جديد. 111
مربي و آسودگي روان. 114
زنان و ظرائف تربيت.. 117
زنان و روحيه‌ي عرفاني.. 119
کارآيي دلِ مادران. 121
زن و مرد و حيات طيب.. 125
چگونگي و جايگاه عذاب قيامت.. 127
چگونگي جزاي عمل اهل ايمان. 130
بودنِ پاک.. 132
زندگي بي‌وسوسه. 135
تفاوت بدن‌ها و حقيقت واحد. 139
حجاب دوگانگي‌ها 144
دوگانگي بين زن و مرد از کجا؟. 146
فرهنگ بحران‌زا 151
بينش‌هاي کهنه با واژه‌هاي نو 155
بيماري غرب يا بيماري ما؟. 158
کمال حقيقي از آن کيست؟. 159
وظايف الهي؛ راه ورود به قرب.. 165
خودت باش، غيرِ خودبودن را نخواه. 167
ازدواج؛ تولدي ديگر. 173
ازدواج و نفي منيت.. 178
خانواده؛ بستر تضادها و سير به سوي توحيد. 181
نقش ازدواج در کنترل خيال. 184
تأثير ازدواج بر پرورش ابعاد مختلف انسان. 188
ازدواج و تکميل نصف دين.. 190
انس با همسر؛ مرتبه‌اي از انس با خدا 192
محبت اوليه. 195
عشق اوليه. 199
خانواده؛ بستر انس با خدا 203
معناي پختگيِ حاصل از ازدواج. 206
مأنوس شفيق.. 210
ملکوت ازدواج. 217
عوامل بحران خانواده و راه هاي برون رفت از آن.. 221
خانواده؛ گسست‌ها و پيوست‌ها 223
خانواده؛ اولين واحد توحيدي.. 223
گسستگي خانواده، يك بحران. 224
اومانيسم، ريشة فرو ريختن خانواده. 231
تصور غلط غرب، از زن. 232
راز احياء خانوادة اصيل. 234
انسان، گرگِ انسان مي‌شود 236
راه حلّ اساسي.. 236
خصوصيت خانوادة جديد. 237
دگرگوني در معني خانواده. 239
يگانه‌شدن دو انسان از دو سوي زندگي‌.. 239
فمينيسم و حيله‌ي سرمايه‌داري جهت ويراني خانواده. 240
زن و اسارت جديد. 242
فمينيسم يا جنگ بين زن و مرد؟. 243
تن‌هاي زنانه و ذهن‌هاي مردانه. 244
زنان؛ بر تخت تربيت نسل انسان. 245
راه برون‌رفت.. 247
رعايت كرامت زن. 247
ايجاد بستري براي تربيت.. 248
همسران صالح، بستر تعالي مردان. 249
تقبيح ازدواج مكرر 252
راه بازگشت.. 253
جمعي غيرممكن.. 254
راه حلّ خيالي.. 254
1- غفلت از كرامت زن و گسست خانواده. 255
2- عقل زن. 258
3- مشورت با زنان. 259
آفات پشت كردن به طرح اسلام در خانواده. 260
ريشة اصلي عقب‌رفت.. 262
اينك نوبت اسلام است.. 263
خانواده؛ قلب جامعه. 264
بهانه‌اي غير منصفانه. 267
سكناي گمشده. 268
حفظ قلب يا حفظ خانواده. 269
معجزة پيوند. 270
نزديكي‌هاي حقيقي.. 273
خانه‌ي گمشده. 275
محل بشارت پروردگار 276
سراي بودن. 278
معناي بودن. 279
آزاد از گذشته و آينده. 280
جايگاه «بودن». 280
ازدواج؛ شروع سكني گزيدن. 282
خانواده؛ زمينه‌ي وجوديِ آرامش بخش... 284
هدف از تشكيل خانواده. 286
نامه‌اي به زوج‌هايي كه در ابتداي پرواز خود هستند 287[1]

پی نوشت :
1.زن آنگونه که باید باشد(زن - خانواده – بحران) ،اصغر طاهرزاده، گروه فرهنگي الميزان،1387
دانلود كتاب:
http://almizan.lobolmizan.ir/index.php/kotob/49-1389-05-08-05-33-32/266-1389-09-25-12-28-26

 



تعداد بازديد : 87
نویسنده فضه محمدی در پنجشنبه 26 آذر 1394 | نظرات()


سؤال: برخي کساني که درگير بيماري شديد رواني (سايکوز) هستند ممکن است به خود يا ديگران ضرر جاني يا مالي و ناموسي سنگيني بزنند. با توجه به اينکه هنگام شدت گرفتن اين بيماري، «کنترل» اين بيماران از عهدة خانواده خارج مي‌شود، آيا بر افراد آگاه، به‌ويژه خويشاوندان و ارحام، واجب مي‌شود که براي درمان يا بستري كردن اين بيماران به خانوادة آنها کمک کنند؟ حکومت اسلامي چه وظيفه‌اي در ‌اين ‌باره دارد؟
پاسخ: جلوگيري از ضررهاي جاني و ناموسي او بر همه واجب است؛ اما جلوگيري از خسارت مالي بر ديگران واجب نيست و معالجة او بر وليّ واجب است، مگر اينکه هزينة درمان نامتعارف باشد و بيمار مالي نداشته باشد که در اين صورت، معالجه و نگه‌داري بر حکومت لازم است. [1]

پی نوشت :
1 . مشاوره زیر گنبد فیروزه ای، سید محمدتقی علوی و محمدحسین قدیری، مرکز مشاوره مؤسسه امام خمینی قم، 1392، ص12.

 



تعداد بازديد : 115
نویسنده فضه محمدی در چهارشنبه 11 آذر 1394 | نظرات()


وقتي قرآن مي‌فرمايد: «...فَاِنْ اَرَادَا فِصالاً عَنْ تَرَاضٍ مِنْهُمَا وَ تَشَاوُرٍ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِمَا....» اگر پدر و مادر بخواهند با رضايت و مشورتِ يکديگر، فرزندشان را از شير بازگيرند، گناهي مرتکب نشده‌اند. نشان مي‌دهد که مشورت‌کردن زن و مرد با همديگر مورد تأييد قرآن است و مي‌فرمايد: پس از اين‌که مرد، زن خود را طرف مشورت قرار داد و هر دو به چنين نتيجه‌اي رسيدند كه فرزند خود را از شير باز گيرند، در اين حالت گناهي مرتکب نشده‌اند. پس اگر در فرمايش امام‌علي داريم که: «اِيّاکَ وَ مُشاوِرَةُ النِّساءَ اِلاّ مَن جُرِّبَت بِکمال عَقلٍ» بر حذر باش از مشاورة با زنان، مگر آن‌هايي كه کمال عقل آنان آزمايش شده باشد. روشن مي‌شود اولاً: توصيه‌ي مطلق به ترک مشورت با زنان نيست. ثانياً: نساء در اين روايت مثل بسياري از روايات به معني زناني است که بيشتر جنبه‌ي شهواني زندگي را محور قرار داده‌اند و حضرت‌ ما را از مشورت با چنين زناني بر حذر مي‌دارند.
امروز جامعة غربي در اثر ميدان‌داري ميلِ اين‌گونه زنان، در حال سقوط کامل است. آيا در اين سقوط زن و مرد فرق مي‌کند يا همه سقوط خواهند کرد؟ پس توصية امام براي نجات جامعه است.[3]

پی نوشت :
1. سوره بقره، آيه 233.
2. الحياة، ج1 ، ص 193.
3.زن آنگونه که باید باشد(زن - خانواده – بحران) ،اصغر طاهرزاده، گروه فرهنگي الميزان،1387
دانلود كتاب:
http://almizan.lobolmizan.ir/index.php/kotob/49-1389-05-08-05-33-32/266-1389-09-25-12-28-26

 



تعداد بازديد : 69
نویسنده فضه محمدی در سه شنبه 03 آذر 1394 | نظرات()


همه ما آرزو داریم که بهترین پدر و مادر برای فرزندان خود باشیم ولی چقدر در این کار موفقیم؟ مشغله های روزمره، بازیگوشی کودکان امروز، تعداد کم فرزندان، پدر و مادرانی که دغدغه های بزرگتری از رسیدگی به فرزند خود دارند، خانه های کوچکتر و بدون حیاط و حوض و درخت، فاصله و دوری از بستگان و...سبب شده تا نتوانیم آن پدر و مادری که آرزو داشتیم بشویم.
این دورانی که فرزندتان در آن قرار دارد، هیچ زمان برنمی گردد، سعی کنید قبل از آن که حسرت بخورید، از همین امروزتان لذت ببرید، دل مشغولی هایتان را به کناری بیندازید و با فرزندتان ، کودکانه بخندید و شاد باشید .
1-رسوم و سنت های خانوادگی ایجاد کنید
داشتن رسوم و سنت های ویژه به شما و کودکانتان فرصتی برای مرتبط شدن می دهد، اهمیتی ندارد که آن رسوم چه باشد.پختن یک وعده غذای ساده با هم، خواندن یک داستان هر شب، کاشتن گل یا باغبانی کردن در باغچه، انجام دادن یک بازی مورد علاقه فکری.
2- نقش یک والد نمونه خوب را ایفا کنید
والدین هر شب باید از خودشان بپرسند، اگر کودک من فقط از رفتارهای من می آموزد، امروز به او چه آموختم؟ احتمالاً متداول ترین اشتباهی که پدران و مادران مرتکب می شوند این است که حرفی می زنند و برخلاف آن انجام می دهند. ما درباره خویشتن داری و صبر برای کودکانمان سخنرانی می کنیم و سپس وقتی در ترافیک گیر می کنیم از خشم منفجر می شویم. به آنها می گوییم غیبت نکنند و سپس درست همان کار را انجام می دهیم. آنها را ملزم می سازیم با صداقت باشند ولی خودمان دروغ می گوییم.این بدان معنی نیست که والدین مجبورند کامل و ایده آل باشند اما وقتی در کاری شکست می خوریم نیاز داریم که کودکانمان از اشتباهات ما بیاموزند.[1]

پی نوشت :
1- سایت تبیان، مشاوره، تاريخ مراجعه: 2/8/93

 



تعداد بازديد : 98
نویسنده فضه محمدی در یکشنبه 10 آبان 1394 | نظرات()


تربیت عملی: شخصیت والدین در تکوین شخصیت کودکان اثر به سزایی دارد. وقتی انسان در منزل و زندگی خود اصول و دستورات اسلامی را رعایت کند، مثلاً نماز را اول وقت بخواند، به روزه و سایر واجبات اهمیت داده و آنها را به جا آورد، همیشه به یاد خدا باشد، هنگام شروع غذا خوردن بسم الله بگوید و با الحمدللٌه تمام کند و از نعمت‌های بی‌شمار خداوند شکر گزاری کند و ... همه اینها به کودک درس خداشناسی می دهد. مستحب است وقتی طفل متولد می شود در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه بخوانند تا ندای الله اکبر از همان تولد در او تأثیر بگذارد و او را با توحید آشنا سازد.
کودک بیش از آنچه از شنیدن یاد بگیرد از «مشاهده رفتار»های ما می‌آموزد. بنابراین، میزان یادگیری کودک،زمانی که مشاهده می کند ما در شرایط سختی جملاتی مثل توکل بر خدا و ... به کار می بریم بیش از زمانی خواهد بود که ما می کوشیم تکیه کردن بر خدا و توکل بر او را به طور شفاهی به او یاد دهیم.
1- آموزش قرآن؛ پیشوایان دینی ما سفارش کرده اند که به کودکان خود قرآن را یاد بدهید. امام صادق (ع) فرمود: «به فرزندان خود سوره یس را یاد دهید؛ زیرا این سوره ریحانه قرآن است.
2- بردن کودک به اجتماعات معنوی؛ مانند مساجد، مراسم دعا، هیئت های معتبر مذهبی و ...
3- پاسخ های درست و ساده به پرسش های دینی کودک؛ کودکان کنجکاو هستند و درباره چیزهایی که می-بینند و یا می شنوند بسیار می پرسند. پرسش های دینی کودک گام هایی است که او به سوی ایمان کامل بر می-دارد و نباید این گونه پرسش های او، ما را مضطرب کند.[1]

پی نوشت :
1- سایت اسلام کوئیست، گوناگون، تاريخ مراجعه: 3/8/93

 



تعداد بازديد : 101
نویسنده فضه محمدی در شنبه 09 آبان 1394 | نظرات()


پاداشِ مناسب به كودك براي تكرار رفتار درست، انگيزه مي‌دهد.
* كارهاي درستِ جديد كودك را بلا‌فاصله پاداش دهيد.
* به هر رفتار خوب، يك امتياز دهيد و بگوييد «اگر ده امتياز بگيري، فلان جايزه پاداش توست».
* با پيشرفت كودك، شرايط دريافت پاداش را سخت‌تر كنيد.
* پس از تثبيت رفتار جديد، فاصله ميان پاداش‌ها را طولاني و طولاني‌تر كنيد تا در نهايت آن رفتار تبديل به يك عادت شود.
* بهتر است نوع پاداش را بر اساس تمايلات منطقي كودك تنظيم كنيد. از كودك بپرسيد «اگر بتواني سه آرزو بكني، چه مي‌خواهي؟»، «اگر به اندازة ... پول داشتي، چه مي‌كردي؟»
* پاداش‌ها را متنوع كنيد تا هميشه جاذبه داشته باشند.
* هرگز به پاداشي كه از عهده انجامش برنمي‌آييد، قول ندهيد.
* خوش‌قول باشيد و خيلي زود پاداش وعده داده شده را بدهيد.
* دقیقاً به كودك بگوييد كه براي دريافت پاداش چه بايد بكند؛ نگوييد «مسئوليت‌‌پذير باش!»، بگوييد «لطفاً صبح‌ها خودت رختخوابت را جمع كن». [1]

پی نوشت :
ماهنامه خانه خوبان،موسسه آموزشی وپژوهشی امام خمینی(ره)،معاونت تربیتی فرهنگی

 



تعداد بازديد : 107
نویسنده فضه محمدی در پنجشنبه 07 آبان 1394 | نظرات()


پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) فرمودند: هرگاه خداوند خوبی خانواده ای را بخواهد آنان را در دین فقیه و آگاه کند, کوچک آنان بزرگشان را گرامی و محترم شمارد، در معیتشان مدارا و در هزینه هایشان صرفه جوئی و میانه روی روزیشان کند، به عیب هایشان بینا گرداند پس از آنها دست بکشند و توبه کنند و اگر برای خانواده ای خوبی نخواهد آنان را به حال خود رها کند.[1]

پی نوشت :
1.محمد،محمدی ری شهری،میزان الحکمه،جلد4،حدیث5380

 



تعداد بازديد : 129
نویسنده فضه محمدی در پنجشنبه 23 بهمن 1393 | نظرات()


مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی( 096400)
مرکز ملی پاسخ‌گویی به سؤالات دینی، هدف پاسخگویی تخصصی به سوالات و شبهات، توسط دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم تاسیس گردیده است. واحد پاسخگویی تلفنی با هدف دسترسي آسان و سريع پرسشگران به پاسخ هاي دینی، در سال 1385 فعالیت خود را آغاز کرده و با بهره‌گیری از کد خدماتی (09640) به صورت زنده پاسخگوی پرسش‌های دینی است. اين بخش كه در مدت كوتاهي توانست جايگاه مناسب و در خور شأني براي خود كسب نموده و مورد استقبال گسترده اقشار مختلف جامعه قرار گيرد.این بخش با استفاده از 150 خط مستقل و بهره گيري از 200 محقق و متخصص حوزوي در قالب 100 كرسي ، روزانه به بیش از 3500 تماس تلفنی که در بردارنده حدود8000 سئوال است ، پاسخگویی می نماید. ساعات فعالیت این واحد در سه شیفت صبح و عصر بوده و روزانه 8 ساعت پاسخ‌گوی سؤالات مراجعان محترم است. واحد تلفني در حوزه هاي زير خدمت مشاوره اي دارد: 1ـ فلسفه و کلام،2ـ فقه و احكام،3ـ اخلاق،4ـ تاریخ و سياست، 5ـ قرآن و حديث، 6- مشاوره و تربيت.
نشانی: قم ـ صندوق پستی 197 ـ 37185
تلفن مستقیم:025- 7835566 -7743183
تلفن تماس: 096400



تعداد بازديد : 162
نویسنده فضه محمدی در پنجشنبه 16 بهمن 1393 | نظرات()


برخي از نشانه خانواده خوشبخت عبارتند از:

1 – در بین اعضای خانواده جمله « به من چه » یا « به تو چه » رد و بدل نمی شود ، چرا که اعضاء ، به گفتگو و مشورت منطقی اعتقاد دارند و احساس مسئولیت می کنند.
2 – افراد به یکدیگر اعتماد دارند و از این اعتماد سوء استفاده نمی کنند و اعتماد را یکی از پایدارترین ویژگی های ازدواج موفق و خانواده موفق می دانند.
3 – تا جایی که امکان دارد با هم هستند و در مهمانی ها یا کارهای مربوط به خانواده تنها نمی روند. آنها ، همدلی ، همکاری ، همفکری ، هماهنگی را بقای خانواده خوشبخت می دانند.
4 – با هم اتحاد دارند؛ در مسائل مختلف با گفتگو و مشورت به تفاهم می رسند و سعی می کنند اگر سوء تفاهم به وجود آمد ، آن را در درون خود بدون اینکه کسی بفهمد ، حل کنند.
5 – به سلیقه ها و عقاید یکدیگر آگاه بوده ، به آن احترام گذاشته و رعایـت می کنند.
6 – نسبت به هم شرم مذموم ندارند؛ یعنی خواسته های طبیعی خودشان را بدون نگرانی یا خشونت ابراز می کنند.
7 – به حریم یکدیگر احترام گذاشته و از حدود مشخص شده خود فراتر نمی روند.
8 – نگران سلامت روحی و جسمی یکدیگر بوده و از هم مراقبت می کنند، اگر چنانچه مشکلی به وجود آید سعی وافر در حل مشکل دارند.
9 –بیشتر اوقات ، لحظات خوشی را که با یکدیگر بوده اند، مرور می کنند . دنبال خاطرات تلخ نیستند . دوست دارند همیشه در خوشی ، شادی و نشاط زندگی کنند.
10 – برای فامیل و همسایه های خود ، اهمیت قائل اند و پذیرای فامیل یکدیگرند.[1]

پی نوشت :
1. سایت مركز مشاوره مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره)

 



تعداد بازديد : 118
نویسنده فضه محمدی در پنجشنبه 09 بهمن 1393 | نظرات()


دخترم؛ پسرم؛
ازدواج؛ مددکاری نیست!
ازدواج؛ روان درمانی نیست!
ازدواج؛ ایفای نقش پدر و مادر برای خواستگار نیست!
ازدواج؛ ترحم کردن و اعانه دادن نیست!
ازدواج؛ هدفش آرامش است؛ آرامش دو نفر! نه فدا شدن و نابودی تو برای آرامش دیگری!
ازدواج؛ راهی است به سوی کمال؛ کمال ایمان و اخلاق نه آغازی به سمت مشکلات و تباهی.
ازدواج و تشکیل خانواده و ایفای نقش والد برای فرزندانت به جا و مقدس است نه برای همسرت.
ازدواج و عشق ورزی و فداکاری برای همسرت و خانواده ات مقدس است و ستودنی -خدای مهربان روزی همه شما کند- بله این عشق و فداکاری مقدس است اما نه با نقشه قبلی او؛ با این زبان حال: با من ازدواج کن فدام شو.
«انتخاب آگاهانه» و دور از هیجانات تنها راه درست و قابل اطمینان برای رسیدن به یک «ازدواج موفق و زندگی عاشقانه» است.[1]

ورود ممنوع
قال رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم): «إیّاكُم وخَضْراءَ الدِّمَنِ، قیلَ: یا رسولَ اللّه وما خَضراءُ الدِّمَنِ؟ قالَ المَرأةُ الحَسناءُ فی مَنبِتِ السُّوءِ»؛ [2]ای مردم از خضراء الدمن (سبزه هایی كه بر زباله می روید) بپرهیزید. گفته شداى رسول خدا! خضراء الدمن چیست؟ حضرت در پاسخ فرمودند: زن زیبارویى كه در خانواده ای بد و ناپاك روئیده باشد.
Addressing the people, 'Beware of the verdure growing in manure
When asked what verdure growing in manure was, he replied
It is the beautiful woman that comes from an evil environment

پی نوشت :
1. سایت شهاب مرادی دات آی آر، تاريخ مراجعه 7/9/92.
2. من لا يحضره الفقيه، شیخ صدوق، جلد سوم، ص 391.

 



تعداد بازديد : 86
نویسنده فضه محمدی در یکشنبه 30 آذر 1393 | نظرات()


اسلام مرد را قوام و زن را ریحان می‌داند. این نه جسارت به زن است نه جسارت به مرد. نه نادیده گرفتن حق زن است نه نادیده گرفتن حق مرد؛ بلكه درست دیدن طبیعت آنهاست. ترازوی آنها هم اتفاقا برابر است؛‌ یعنی وقتی جنس لطیف و زیبا و عامل آرامش و آرایش معنوی محیط زندگی را در یك كفه می‌گذاریم، و این جنس مدیریت و كاركرد و محل اتكا بودن و تكیه‌گاه بودن برای زن را هم در كفه‌ی دیگر ترازو می‌گذاریم، این دو كفه با هم برابر می‌شود. نه آن بر این ترجیح دارد و نه این بر آن.[1]

پی نوشت :
1.پايگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار آيت‌الله‌ سيدعلی خامنه‌ای، خطبه عقد 78/12/22

 



تعداد بازديد : 100
نویسنده فضه محمدی در سه شنبه 25 آذر 1393 | نظرات()


زنی می گفت: هنگامی که با همسرش اختلافی پيدا می کرد که احیانا به سردی موقت کانون گرم خانه می انجامید، کودکان خود را به خانه مادرش می برد تا شاهد اختلاف و سردی روابط پدر و مادر خود نباشند و از آن اثر سوء نپذیرند. این کار، انصافاً عمل خوبی است. چون حتی یک ساعت سردی محیط خانواده در تکوین شخصیت فرزندان اثر نا مطلوبی دارد.[1]

پی نوشت :
1.حسین، مظاهری، خانواده در اسلام، ص74.

 



تعداد بازديد : 56
نویسنده فضه محمدی در شنبه 15 آذر 1393 | نظرات()


امام على(عليه السلام) فنِّ خطابه و سخنورى را به فرزندان خود مى آموخت. روزى امام حسن(عليه السلام) را واداشت تا به منبر رفته، براى مردم خطبه بخواند. وقتى امام مجتبى(عليه السلام) سخنرانى ايراد كرد، امام على(عليه السلام) او را ستود. در يكى از شب هاى عيد، امام على(عليه السلام) خطاب به فرزندش امام مجتبى(عليه السلام) فرمود: برخيز و براى مادران و برادران و خواهران خود سخنرانى كن،امّا امام مجتبى(عليه السلام) در حضور پدر خجالت مى كشيد. امام على(عليه السلام) براى اينكه فرزندش آسوده خاطر برخيزد و خطابه ايراد كند، از اتاق خارج شد و روبه‌روى درب ورودى منزل ايستاده، سخنان فرزند را زير نظر داشت. امام مجتبى(عليه السلام) برخاست و با حمد و ستايش خدا، سخن آغاز كرد و به جدّش رسول خدا(صلى الله عليه و آله و سلم) درود فرستاد و آنگاه با سخنرانى جالبى نظر همگان را به خود جلب كرد. در پايان سخنرانى او، امام وارد اطاق شد، امام حسن(عليه السلام) را در آغوش كشيد و از خطابه زيباى او تشكّر كرد.[1]

پی نوشت :
1 . الگوهاى رفتارى، جلد 13 امام على (عليه السلام) و مباحث تربيتى، محمد دشتى

 



تعداد بازديد : 82
نویسنده فضه محمدی در پنجشنبه 06 آذر 1393 | نظرات()

وقتی والدین خطرناک می شوند

اخبار،سرگرمی,آشپزی,مد,روانشناسی,اینترنت

هر فردی علاقه‏مند است که احساس کند تمام اشخاص دیگر دوستش دارند، برای او احترام قایل‏اند و او را همان‏طور که هست، بپسندند. این احساس در تشدید حس اعتماد به خود و اتکاء به نفس بسیار موثر است و به ویژه برای کودکی که خود را متکی به بزرگسالان می‏بیند، اهمیت خاصی دارد. احساس ایمنی و ارضای عاطفی کودک، قبل از اینکه به مدرسه برود، فقط توسط پدر و مادر تامین می‏شود و دلش می‏خواهد مطمئن باشد که اولیایش او را دوست دارند و همیشه دوست خواهند داشت.

 

برای کودک، پدر و مادر در حکم سپری علیه بلایای روزگار هستند و منبع ایمنی و ارضای خاطر جسمی و روانی به شمار می‏آیند. کودک، علاوه بر احساس مهربانی که لازم است نسبت به اولیای خویش داشته باشد و از آنها محبت ببیند، می‏خواهد مطمئن باشد که پدر و مادرش نیز، یکدیگر را دوست دارند. البته منظور این نیست که کودک به هیچ وجه مخالفت پدر و مادر را با یکدیگر نبیند؛ بلکه باید سعی کرد تا احساس ایمنی او بر اثر شکی که در مورد روابط پدر و مادر دارد، متزلزل نشود.

 

والدین

 

برای کودک، پدر و مادر در حکم سپری علیه بلایای روزگار هستند و منبع ایمنی و ارضای خاطر جسمی و روانی به شمار می‏آیند.اگر بیش از یک کودک در خانواده باشد، وظیفه والدین است که به آنها بفهمانند هر یک را به اندازه دیگری و هر کدام را به خاطر شخصیت خود او دوست دارند. والدین به هیچ‏وجه نباید میان کودکان خود تبعیض قایل شوند و آنها را با هم مقایسه کنند، بلکه لازم است هر کدام را برای استعدادها و خصوصیاتی که دارند، مورد تشویق قرار بدهند و به این وسیله برای رشد و پیشرفت قوای مثبت آنها تلاش کنند.

 

احتیاج به احساس ایمنی، در نوزاد نیز وجود دارد و نیازمند آن است که یک دوره طولانی از توجه و علاقه مادری برخوردار باشد و اگر در آن مدت مادر کنارش حضور نداشته باشد، باید فرد دیگری مسئوولیت او را به عهده بگیرد. چنین توجهی ادامه حالت طبیعی جنین است. زیرا در آن مدت از او به خوبی محافظت می‏شده و این توجه، برای جلوگیری از بروز اضطراب در نوزاد، امری بسیار ضروری است. این رابطه نه تنها برای ارضای حوایج جسمی و روانی کودک لازم است، بلکه روابط اجتماعی او از نیز پایه‏گذاری می‏کند یکی از منابع تولید احساس ایمنی در کودک، شیردادن مادر به کودک است، زیرا نزدیکی جسمی و روانی نوزاد به مادر، در او ایجاد آرامش می‏کند.

 

نباید تصور کرد شیر دادن مادر برای تشکیل شخصیت سالم یک امر مسلم است، بلکه باید دانست نحوه رابطه عاطفی مادر با کودک در هنگام شیر دادن نقش بسیار مهم تری را ایفا می کند. به عبارت دیگر، مادر می‏تواند بدون اینکه شیر خودش را به کودک بدهد او را پرورش دهد، به شرط اینکه محبت و رابطه صمیمانه‏ای که کودک به آن نیاز دارد، تامین شود. به بیان بهتر، شیردادن مادر به کودک به خودی خود در کودک موثر نیست. بلکه چون به وسیله آن، مادر ابراز محبت می‏کند، نبودن آن، توسط نوزاد به عدم محبت تعبیر می‏‏شود.

 

والدین به هیچ‏وجه نباید میان کودکان خود تبعیض قایل شوند و آنها را با هم مقایسه کنند، بلکه لازم است هر کدام را برای استعدادها و خصوصیاتی که دارند، مورد تشویق قرار بدهند و به این وسیله برای رشد و پیشرفت قوای مثبت آنها تلاش کنند

 

هنگامی که کودک به مدرسه می‏رود، آموزگاران و همکلاسی‏هایش سهم مهمی در ایجاد احساس ایمنی در او خواهند داشت، زیرا او احتیاج به توجه و مورد قبول بودن معلمان و بقیه دانش‏آموزان کلاس دارد، دلش می‏خواهد آنها منصفانه با او رفتار کنند. این احتیاج در زمان بلوغ شدت می‏یابد، به طوری که اغلب اوقات، نوجوان به آنچه همسالانش به او می‏گویند، نسبت به نظر پدر و مادر، اهمیت بیشتری می‏دهند.

 

در بزرگسالی احساس ایمنی به وسیله عوامل مختلف و متعددی به وجود می‏آید و تاثیر آنها در مورد افراد متفاوت است. از جمله این عوامل، سلامتی، موقعیت اجتماعی، ثروت و پیشرفت در حرفه است. عوامل خانوادگی نیز در بزرگسالی مهم است و بزرگسالان، به ویژه زنان، قسمتی از رابطه صمیمانه و مهرآمیز خود را مدیون روابط سالم خانوادگی می‏دانند.

 

والدین

 

از خود راندن و تنبیه کودک

 

اغلب تصور می‏شود پدر و مادرها به‏طور طبیعی کودکان خود را دوست دارند. اگر چه ممکن است اکثریت قریب به اتفاق والدین به اطفال خود علاقه‏مند باشند، اما عده‏ای هم هستند که کودکانشان را از خود می‏رانند. روان شناسان روزانه با خانواده‏های متعددی برخورد می‏کنند که در آنها پدر، مادر یا هر دو، کودکان را از خود می‏رانند .

 

راندن از خود، در شرایط عادی درجات مختلفی دارد و اغلب پدر و مادرها فقط گاهی این عمل را انجام می‏دهند و به ندرت پدران و مادرانی پیدا می‏شوند که طفل را به طور کامل از خود برانند. اولیای مورد اشاره، چنین استدلال می‏کنند که برای پرورش صحیح کودک، باید گاهی از برآوردن خواهش‏های او خودداری کرد. گاه والدین این روش را، حتی در مورد تربیت نوزاد که باید مورد توجه کامل عاطفی و جسمانی باشد نیز، به کار می‏برند در سال‏های اول زندگی، شخصیت سالم، براساس ارضای خواسته‏های عاطفی و جسمی پایه‏گذاری می‏شود، نه بر مبنای محرومیت و ناکامی.

 

کودکی که از ابتدای زندگی با خوشحالی و آرامش پرورش یافته باشد، این شانس را دارد که به زندگی امیدوار بوده و دیدگاهی مثبت نسبت به دنیای خود داشته باشد. اما احتمال وجود این شانس برای کودکی که احساس می‏کند به واسطه بدی رفتارها، محبت پدر و مادر را از دست داده است، بسیار ضعیف است. لذا ضمن راهنمایی، باید به او فهماند که پدر و مادر با صمیمیت و دلسوزی قصد کمک به او را دارند و به هیچ وجه نباید احساس کند که چون قادر نیست مطابق میل پدر و مادر رفتار کند، او را دوست نخواهند داشت.

 

متاسفانه رسیدن به این طرز فکر، برای بعضی پدر و مادرها مشکل است و اکثر اوقات اگر کودک رفتارهایی نشان دهد که مطابق خواسته‏شان نباشد، به تدریج احساس تنفر واقعی نسبت به کودک پیدا می‏کنند. دلایل طرد شدن کودکان به وسیله پدر و مادر، متعدد و مختلف است، که از آن جمله زیبایی جسمانی، مقدار هوش، طرز رفتار و اخلاق و علایق و امثال آن را می‏توان ذکر کرد. به طور کلی در طرد کردن و از خود راندن کودک دو روش به وسیله پدر و مادرها به کار برده می‏شود، یکی بی‏اعتنایی و دیگری پرخاشگری. بر اثر بی‏اعتنایی، کودک احساس می‏کند پدر و مادر، او را نمی‏خواهند و فقط براساس انجام وظیفه، حضور او را در خانه تحمل می‏کنند. روش دیگری که بعضی پدر و مادرها در طرد کردن کودک اعمال می‏کنند، پرخاشجویی و تنبیه است. این گروه از پدر و مادر‏ها اغلب رفتار خود را منطقی جلوه می‏دهند و ادعا می‏کنند داشتن انضباط سخت، کودک را آبدیده و آماده مقابله با مشکلات می‏کند.

 

 

والدین

ضرر و زیان توجه افراطی

 

بعضی از پدر و مادرها، در رابطه با کودکان خود، درست به شیوه‏ای مخالف رفتار می‏کنند. به این معنی که کودک را بی‏اندازه مورد توجه قرار می‏دهند و در مقابله با مشکلات محفوظ می‏دارند. البته، در چند ماه اول زندگی کودک محافظت و توجه دائمی و کامل افراد لازم است. اما هنگامی که کودک رشد می‏کند، باید بفهمد امکان اینکه دایم به او توجه شود و او را تحت محافظت قرار دهند، وجود ندارد.

 

در ضمن باید به کودک یاد داد که به طور مستقل فکر و عمل کند تا زمانی که به سن بلوغ می‏رسد و ناچار به تصمیم گیری برای مقابله با مشکلات زندگی می‏شود، توانایی آن را داشته باشد تا به تدریج از لحاظ اقتصادی و روانی از اولیای خود جدا شود. اغلب اوقات والدین یک کودک به ویژه مادر، با محافظت و توجه زیاده از حد، او را متکی به خود و غیر مستقل بار می‏آورند. در نتیجه برای کودک برقرار کردن روابط سالم با دیگران، بسیار مشکل می‏شود. روش صحیح تربیت کودک حد وسط میان دو روش بالاست، به این معنی که پدر و مادر باید احتیاجات عاطفی کودک را ارضا کرده و در ضمن او را به داشتن عقاید، رفتار و تصمیمات مستقل تشویق کنند.

 

والدین

 

تاثیراختلافات خانوادگی بر کودکان

 

گاهی اوقات خانواده‏هایی که در آن زن و شوهر از هم جدا نشده‏اند و با هم زندگی می‏کنند، نسبت به خانواده‏های گسسته اثر مخرب‏تری بر روی کودکان می‏گذارد. به این معنی که اگر اولیاء با هم تجانس و توافق نداشته و همیشه درحال نزاع و مشاجره باشند، کودک احساس ناامنی و حقارت شدید خواهد کرد. گاه او دچار ترس شدیدی، نسبت به جدایی والدین می‏شود. در ضمن، بحث و جدال دائمی والدین تولید اضطراب همیشگی و آزاردهنده‏ای در کودک خواهد کرد، که اگر این اضطراب مدتی ادامه یابد، تاثیرآن بدتر از اضطرابی است که از جدایی پدر و مادر حاصل می‏شود.

 

به علاوه، احتمال این خطر هست که اضطراب کودک به تمام جوانب تعمیم یابد و به ویژه به شکل ترس از آتیه ظهور کند. اعلب اوقات منشاء اضطراب بزرگسالان را می‏توان در اختلافات پدر و مادر آنان در زمان کودکی یافت. اگر میان زن و شوهری خصومت آشکار وجود داشته باشد، فرزند خردسال آنها دچار تعارض و کشمکش روانی می‏شود و نمی‏داند از کدام یک باید جانبداری کند یا اینکه حق را به کدام طرف بدهد. در این گونه موارد، ممکن است کودک گاهی به سوی مادر و زمانی به جانب پدر روی آورد و گاهی اوقات هم تنها از یک طرف پشتیبانی کند که چنانچه کودک فقط از یکی از اولیاء طرفداری کند، ممکن است تنفر و خشم دیگری را نسبت به خود برانگیرد و اگر نسبت به هر دو در مواقع مختلف، نظر موافق نشان دهد، موجب ایجاد اضطراب و تشویق و تنش در او خواهد شد.

 

در هر صورت کودک نه تنها از این معامله نفعی نمی‏برد، بلکه اثرات عمیق و جبران‏ناپدیری بر شخصیت او گذاشته خواهد شد. البته لازم به ذکر است که اختلافات خانوادگی، لزوماً موجب ایجاد و اختلالات روانی در کودک نمی‏شود. زیرا گاهی کودکانی بوده‏اند که با وجود خانواده ناآرام توانسته‏اند به خوبی با محیط خود سازش پیدا کرده و زندگی سالمی را بگذرانند. اما به طور کلی اغلب کودکانی که در خانواده‏های غیرعادی پرورش پیدا می‏کنند، تحت تاثیرات سوء آن قرار می‏گیرند.به طور کلی اغلب کودکانی که در خانواده‏های غیرعادی پرورش پیدا می‏کنند، تحت تاثیرات سوء آن قرار می‏گیرند.

 

والدین

 

هدف زندگی

 

یکی از علل عمده احساس حقارت و ناامنی و ترس، نرسیدن به اهدافی است که فرد برای خود در نظر می‏گیرد. به کودکان باید آموخت اهدافی را برای خود در نظر بگیرند که رسیدن به آن حتمی باشد. گاهی اوقات اولیاء مرتکب اشتباه می‏شوند و برای اطفال خود اهدافی در نظر می‏گیرند که رسیدن به آن از حد استعداد، قابلیت و توانایی کودکان بیرون است. روان‏شناسان در تحقیقاتی که در مورد جوانان داشته‏اند، مشاهده کرده‏اند فشار اولیا به جوانان در انتخاب رشته تحصیلی یا شغلی، یکی از علل اصلی ایجاد عصبانیت‏ها و احساس ناامنی در آنهاست. اولیایی که خود را شکست خورده می‏پندارند، گاهی می‏کوشند عقب‏ماندگی خود را توسط فرزندانشان جبران کنند و با این نیت، برای آنها هدف‏هایی عالی تعیین می‏کنند و موفقیت‏های درخشانی را از آنان انتظار دارند و به این دلیل با اصرار تمام به کودک فشار می‏آورند تا حتماً نقشه‏هایشان عملی شود، بدون اینکه استعداد و قدرت طفل خود را در نظر بگیرند.

 



تعداد بازديد : 100
نویسنده فضه محمدی در دوشنبه 19 آبان 1393 | نظرات()


امام صادق (عليه السلام) : به آموختن حديث(معارف دين) به نوجوانان خود پيش از آن كه منحرفين آنان را گمراه سازند، اقدام نمائيد.[1]
توجه:خطر عرفان هاي نو ظهور( اوشو، اكنكار، شيطان پرسي و....) فرزندان ما را تهديد مي‌كند، با ارتباط با كتب ديني معتبر و كارشناسان مذهبي خوب و توسل به امامان فرزندان و خود را بيمه كنيم.

پی نوشت :
1.بادِروا أَحداثَكُم بِالحَديثِ قَبلَ أَن تَسبِقَكُم إِلَيهِمُ المُرجِئَةِ؛تهذيب الأحكام،ج8، ص111، ح30.

 



تعداد بازديد : 72
نویسنده فضه محمدی در چهارشنبه 14 آبان 1393 | نظرات()


روش هاي انتقاد سالم از جوان
برخي راه کارهاي مؤثر در به کارگيري از شيوه انتقاد نسبت به جوانان در ذيل، پيشنهاد مي شود:
1. انتقاد سازنده، هميشه با بيان يکي از جنبه هاي مثبت جوان آغاز شده و با جلب اطمينان وي، موضوع اصلي مورد انتقاد طرح مي شود. به کارگيري چنين روشي، موجب مي شود که شنونده، مقاومت کمتري در پذيرش انتقاد از خود، نشان دهد.
2. انتقاد سالم، در قالب جملات و عبارات غير مستقيم مطرح مي شود و جنبه محکوميت، آمرانه و تحريک آميز ندارد؛ مثلا با اين عناوين مي توان، انتقاد را به عملي سازنده مبدل نمود: «آيا بهتر نبود؟»، «آيا صلاح مي داني»؟ و...
3. انتقاد سازنده، در خلوت و در غياب ديگران، نسبت به جوان، انجام مي شود. در غير اين صورت، جوان، امنيت روحي خود را در معرض تهديد و مخاطره مي بيند و در صدد مقابله به مثل برخواهد آمد. حضرت امام صادق ـ عليه السلام ـ در ضمن يکي از بيانات ارزشمندشان مي فرمايند: «اگر انتقاد از دوستت را در حضور ديگران انجام دادي، او را خوار و ذليل کرده اي و اگر انتقاد از او را در تنهايي به عمل آوردي، او را عزت بخشيده اي.»
4. در هر نشست انتقادي، طرح بيش از يک موضوع، جايز نيست. اگر از همه جهات، جوان را مورد انتقاد قرار دهيم، او را عليه خود برانگيخته ايم و در نهايت، نتيجه اي عايد نخواهد شد.
5. چنانچه در مراحل اوليه. انتقاد به صورت ايما و اشاره انجام شود به لحاظ رعايت حسن ادب و دوستي، بر تفاهم موجود ميان جوانان و اطرافيانشان، خواهد افزود.
6. در ضمن انتقاد ملايم از جوان، فرصت کافي براي اظهار نظر و گفتگو براي وي بايد در نظر گرفت و مطالب پيشنهادي وي را با استفاده از «هنر خوب شنيدن» و «فن گوش کردن فعال» بايد مورد قرار داد.
7. در صورت پذيرش انتقاد به وسيله جوان، بايد فرصت مناسب براي تغيير و اصلاح رفتار به وي داده شود، زيرا نمي توان انتظار داشت حتي در صورت قبول مورد انتقادي، به طور دفعي و ناگهاني، موفق به تغيير رفتار شود. همانگونه که تشکيل رفتار، امري تدريجي و مشمول گذشت زمان است، تغيير آن نيز احتياج به فرصت مطلوب دارد.
8. انتقاد سازنده بايد با انگيزه اي خيرخواهانه و لحني دوستانه و مشفقانه انجام شود تا بهترين تأثير را بر جاي گذارد.
9. در انتقاد از جوانان، بايد ظرفيت رواني آنان در نظر گرفته شود و متناسب با ميزان حساسيت روحي و نوع شخصيت آنها، انتقاد نمود. و گرنه بيش از آن چه که مي خواهيم اصلاح رفتار کنيم، ناخواسته تخريب کرده ايم.
10. ترتيب دادن محافل بحث و انتقاد جوان در مراکز فرهنگي و نيز در رسانه هاي گروهي و مورد بحث قرار دادن شيوه ها و رويکرد هاي انتقاد سالم و سازنده و ارائه نمونه هاي عملي از انتقاد مفيد و بهره گيري از نظرات کارشناسان و جوانان، زمينه طرح انتقاد موثر و پذيرش آن را فراهم مي آورد.[1]

پی نوشت :
1.محمد رضا شريفي، جوان و نيروي چهارم زندگي، ص21.



تعداد بازديد : 82
نویسنده فضه محمدی در شنبه 08 شهريور 1393 | نظرات()


1. به فرزندتان القا کرده و بباورانید که انجام تکالیف مدرسه جزو وظایف ذاتیش بوده و این مسئله بخش اساسی فلسفه وجودیش را توجیه می کند. چه در غیر این صورت، درس خواندش هیچ گونه توجیه عقلانی نخواهد داشت. از طرف دیگر، در این رابطه باید از هر گونه دخالت کردن و مسئولیت پذیری خودداری کرده و این مسئولیت و وظیفه را به صورت تام و تمام به کودکتان واگذار کنید. چون هر چقدر احساس مسئولیت و حساسیت شما در این رابطه بیشتر باشد به همان اندازه نیز، پشت گوش اندازی و سهل انگاری کودک بیشتر می شود. با این وجود شما نیز نباید از وظیفه اصلی خود که همانا مدیریت درست و نظارت دورا دور است غافل شوید.
2. برای این که در کودک سهل انگار، عادت سازنده ای شکل گیرد، لازم است که تکالیف درسی در مکان و زمان ثابت و مشخصی انجام شود برای مثال، این کار پس از صرف شام و شستن ظروف باید انجام شود، چون در این مقطع زمانی محیط آشپزخانه می تواند برای این کار مناسب باشد.
از طرف دیگر، امتیاز این کار در این است که کودک در اثر گذشت زمان در برابر این وظیفه ذاتی خود شرطی شده و در آینده بدون آنکه نیازی به نظارت و کنترل شما باشد، به طور خودکار در این مکان و زمان تکالیفش را انجام خواهد داد.
3. برای این که انجام تکالیف، هر چه بیشتر برای کودک جالب و جاذب باشد لازم است که محیط کار کودک، هر چه بیشتر برانگیزاننده و کشش آفرین گردد. برای مثال، میز کار کودک باید بزرگ و تمیز بوده و در عین حال اتاق نیز نورگیر خوبی داشته باشد تا کودک بتواند با گشودن پنجره هوای اتاق را تهویه نماید. همین طور، کودک در جریان کار باید به شارژرهای غذایی چون، تنقلات خوشمزه دسترسی داشته باشد. از سویی دیگر، محیط کار کودک باید بر ترجیحات و شخصیت کودک سازگاری و همخوانی داشته باشد. برای مثال، برخی از کودکان در جریان کار تمایل به گوش دادن موزیکی ملایم دارند و این در حالی است که برخی از کودکان سکوتی دلچسب را برای این کار ترجیح می دهند. به هر صورت، در این رابطه جهت کارآیی و بازدهی بیشتر، باید ترجیحات و اولویت های کودک مورد توجه قرار گیرد. گذشته از این، برخی از کودکان در برابر تشویق و ترغیب بهتر عمل می کنند تا تنبیه و تهدید. پس بهتر است که تحسین و تشویق را جایگزین توپ و تشرتان نمائید تا راحت تر به مقصودتان دست یابید.
4. در رابطه با این وظیفه مهم کودک، هیچ گاه متوسل به پاداش و مجازات نشوید چون ابزار «هویج و چماق» در این رابطه از کارایی بر خوردار نمی باشد چون اولا این حربه و رویکرد سبب می شود که فرآیند یادگیری کودک مختل شود و در ثانی، این مسئله سبب تشدید استرس و اضطراب کودک می شود. گذشته از این، در برخی از مواقع، کودک به راحتی می تواند تنبیه و تشویق را بی اثر کرده و آنرا کاملاً نادیده بگیرد.[1]

پی نوشت :
1.سيد مهدي حسيني، مشاوره والدين در مسايل تربيت و تحصيلي فرزندان، ص 94 – 105؛ به نقل از سایت اندیشه قم

 

 

1

 



تعداد بازديد : 110
نویسنده فضه محمدی در جمعه 24 مرداد 1393 | نظرات()


سؤال:خانم من هنگام خروج از منزل آرایش غلیظی می کند، ولی در منزل آرایش نمی کند. آیا حق دارم به او شک کنم و نسبت به او بدبین باشم؟
پاسخ: البته کار این خانم درست نیست و این یکی از محرمات الهی است. دین اجازه نمی دهد یک خانم با پوشش نامناسب و آرایش کرده بیرون برود. سختگیری اسلام به خاطر حفظ بنیاد خانواده است. یکی از علل جدی انحرافات و روابط ناشایست و ناامنی ها همین است. روایات زیادی دراین باره داریم. رسول اکرم (ص) فرمودند: اگر زنی با پوشش نامناسب و آرایش از منزل خارج بشود، تا اینکه مردم به او نگاه کنند، تمام فرشتگان آسمان و زمین او را لعنت می کنند. این خانم در غضب الهی است تا بمیرد و در روز قیامت او را در جهنم می افکنند. این روایت خیلی سنگین است. در جایی دیگر فرمودند: من شما را به «شرورترین زنانتان» آگاه می کنم، شرورترین زنان شما آن کسی است که موقعی که بیرون می روند آرایش می کننند و مرد خود را محروم می کنند. و در جایی دیگر فرمودند : من شما را به «بهترین زنانتان» آگاه می کنم. بهترین زنان شما کسانی هستند که وقتی در خانه هستند برای شوهرشان آرایش کنند و وقتی بیرون می روند دیگران را محروم می کنند. نکته ی بسیار مهم و اساسی است. الان سؤال چیز دیگری است. این آقا به خانمش شک دارد و بدبین است. یعنی این که نکند ایشان بیرون می روند که خیانت کنند. من این را قبول ندارم و اینجا حرف دارم. این فکر را از خودتان دور کنید. خانم شما اشتباه می کند. زن شوهردار باید خود را از پلیدی ها دور نگهدارد تا اطمینان شوهرش را جلب کند. خانم شما سراغ یک رفتار غلطی رفته اند و اعتماد شما از بین رفته است. ایشان اشتباه کرده اند. معنای این خیانت نیست. ممکن است برای خودنمایی باشد. بعضی از خانم ها این ویژگی ها را دارند. به زیبایی های ایشان در منزل بیشتر توجه کنید. با محبت و کلام نرم و با مهربانی به او بگویید که این رفتاری که شما می کنید باعث شده که شیطان به جان من بیفتد و به شما شک کنم. جلوی این شک و بدبینی را بگیرید.[1]

پی نوشت :
1. حسين دهنوي، برنامه گلبرگ زندگي، شبكه 3

 



تعداد بازديد : 78
برچسب ها : ,
نویسنده فضه محمدی در یکشنبه 19 مرداد 1393 | نظرات()

خانواده دمكرات(متعادل، سالم و موفق )

1 - افراد خانواده سرزنده و با محبت هستند و همه رفتار و اعمال آنان با نوعي اصالت توام است
2 - افراد خانواده به طور آشكار رنج و ناراحتي و نيز احساس همدري خود را نسبت به افراد ديگر خانواده بيان مي كنند
3 - افراد خانواده از ريسك (خطر كردن )‌ معقول و سنجيده نمي هراسند و مي دانند كه ممكن است با خطر كردن اشتباهاتي نيز داشته باشند ، ولي اشتباهات شخصي هم مي تواند خود مقدمه اي براي شناخت اشكالات شخصي و بنابراين زمينه اي جهت رشد و كسب تجربه بيشتر باشد
4 - افراد خانواده براي يكديگر ارزش و احترام قايل اند و يكديگر را دوست دارند و از اين احساس خود شادمان هستند
5 - روابط افراد خانواده با يكديگر هماهنگ و روان است و با آهنگي پرمايه و روشن با يكديگر سخن مي گويند
6 - زماني كه در خانواده سكوت برقرار است ‍، سكوتي است آرامبخش و نه سكوت مبتني بر ترس يا احتياط
7 - وقتي در خانواده سرو صدا هست ‍، صداي فعاليتي پر معني است و نه غرشي رعد آسا و براي خفه كردن صداي ديگران
8 - هريك از اعضاء خانواده مي دانند حق آن را خواهند داشت كه حرف خود را به گوش ديگران برسانند و در اين زمينه نيازي به سكوت و تحمل فشار حاصل از آن نمي باشد
9 - اگر يكي از اعضاي خانواده هنوز فرصتي براي صحبت كردن پيدا نكرده است ‍، به دليل تنگي وقت بوده است و نه كمي محبت ‍ ،‌ كم توجهي يا بي ملاحظه بودن اعضاي ديگر خانواده
10 - اعضاي خانواده به راحتي يكديگر را نوازش مي كنند و در آغوش گرفتن فرزندان توسط پدر و مادر امري است عادي و توام با تجربه عشق و محبت خانوادگي
11 - افراد خانواده صادقانه با هم صحبت مي كنند ، با علاقه به سخنان يكديگر گوش مي دهند ، با يكديگر رو راست و صادق هستند و به راحتي علاقه خود را به يكديگر نشان مي دهند
12 - افراد خانواده به راحتي و آزادنه با يكديگر درد دل مي كنند و اين حق را دارند كه درباره هر موضوعي (مثل ناكاميها ، ترسها ، صدمه هايي كه ديده اند ،‌ خشم خود ،‌ انتقاد از ديگري ، خوشيها يا كاميابيها )‌ ،‌ با يكديگر سخن بگويند
13 - افراد خانواده براي كارهاي خود برنامه ريزي مي كنند و در اين راه اگر مشكلي مزاحم اجراي برنامه هاي از قبل تعيين شده آنان شود ،‌ به سادگي خود را با آن تطبيق مي دهند و در نتيجه قادر هستند بدون تجربه احساس ترس يا واهمه ،‌ بيشتر مشكلات زندگي خود را حل و فصل كنند
14 - در خانواده ،‌ زندگي آدمي و احساسات بشري، بيش از هر عامل ديگري مورد توجه و احترام است
15 - در خانواده ،‌ پدر و مادر خود را مدير يا رهبر خانواده مي دانند و نه رئيس يا ارباب خانواده و نيز مي دانند كه در موقعيت هاي مختلف چگونه به فرزندان خود بياموزند تا به مرحله يك انسان واقعي بودن نزديك شوند
16 - اعضاي خانواده در مورد اشتباهات خود (‌ در قضاوت ، رفتار ،‌ بروز هيجانها و ... ) به همان سهولتي با يكديگر سخن مي گويند كه در مورد اعمال ، كردار و گفتار صحيح خود اظهار نظر مي كنند
17 - رفتار اولياي خانواده با آنچه به فرزندان خود مي گويند - يا توصيه مي كنند - مطابقت كامل دارد و در اين راه از خود صداقت بسيار نشان مي دهند
18 - پدر و مادر خانواده مانند هر مدير يا رهبر موفق ،‌ نسبت به زمان حساس هستند و مترصد آن مي باشند تا از هر فرصت مناسب براي سخن گفتن و تعامل با فرزندان خود ،‌ استفاده كنند
19 - اگر يكي از افراد خانواده مرتكب اشتباهي شد و نادانسته خسارتي ايجاد نمود ، پدر و مادر و بزرگترها در كنار او قرار مي گيرند تا از او حمايت كنند . اين رفتار باعث خواهد شد تا فرزند بي دقت ،‌ بر احساس ترس يا گناه خود فايق آيد و از فرصت آموزشي كه پدر و مادر براي او فراهم كرده اند ،‌ بيشترين بهره را بگيرد
20 - اولياء خانواده مي دانند كه فرزندانشان عمدا بدي نمي كنند. به همين دليل ، اگر متوجه شوند كه فرزند آنان در زمينه اي خرابكاري كرده است به اين نتيجه مي رسند كه يا سوء تفاهمي در كار بوده است و يا احساس ارزش فردي و احترام به خويشتن ،‌ در فرزند آنان كاهش پيدا كرده است و بايد براي اين مشكل راه حلي را پيدا كرد
21 - اوليا خانواده مي دانند هنگامي فرزند آنان براي يادگيري آمادگي بيشتري خواهد داشت كه خود را با ارزش بداند و احساس كند كه ديگران نيز براي او ارزش قايل هستند
22 - اولياء‌ خانواده مي دانند كه هر چند با شرمنده ساختن كودك و تنبيه بدني فرزندان مي توان رفتار آنان را تغيير داد ،‌ اما اين آگاهي را نيز دارند كه آثار اين تنبيه ها بر ذهن آنان باقي مي ماند و به سادگي و به سرعت قابل ترميم نمي باشد
23 - وقتي يكي از فرزندان خانواده عملي را انجام مي دهد كه براي تصحيح عمل يا كار او الزامي به نظر مي آيد ، پدر و مادر آموزش فرزند خود را با گوش دادن - حس كردن - فهميدن - و در نظر گرفتن زمان و دوره خاص رشد او ، آغاز مي كنند
24 - پدر و مادر خانواده مي دانند كه در زندگي هر شخص مشكلاتي پيش خواهد آمد و اجتناب از همه مشكلات زندگي امكان ناپذير مي باشد. بنابراين گوش به زنگ آن هستند كه براي هر مشكل تازه ،‌ راه حلي پيدا كنند و به فرزندان خود نيز مي آموزند تا چگونه در حل مشكلات از خلاقيت و نو آوري بهره بگيرند
25 - اولياي خانواده مي دانند كه تغيير و تحول از ويژگيهاي زندگي است، بنابراين ، مي پذيرند كه فرزندان آنان به سرعت مراحل مختلف رشد را طي مي كنند و هيچگاه نبايد سد راه رشد و تغيير فرزندان خود شوند .[1]

پی نوشت :
1.سايت گفتگوي ديني، نمودار و جداول روان شناختي.

 



تعداد بازديد : 130
نویسنده فضه محمدی در یکشنبه 05 مرداد 1393 | نظرات()


1 - پدر و مادر ها با بچه ها همان طور رفتار مي كنند كه والدين خودشان رفتار كرده اند.
2 - تصميم گيري با يكي از والدين خصوصا پدر انجام مي گيرد. معمولا پدر خانواده حاكم بر رفتار و اعمال فرزندان است و هيچ يك از اعضاي خانواده اجازه اظهار نظر ندارند
3 - والدين چنان رفتار مي كنند كه فرزندان مي آموزند حق هيچ گونه ابراز عقيده اي را - حتي در مواردي كه مي تواند مانع از بروز بعضي مشكلات براي خانواده گردد - ندارند.
4 - اگر فرزندان از فرمان والدين اطاعت نكنند، والدين آنان ناراحت، خشمگين و آزرده خاطر مي شوند.
5 - فرزندان جرات سئوال كردن در مورد انجام دادن يا انجام ندادن كارها را ، از والدين خود ندارند.
6 - والدين بر رفتار و كارهاي فرزندان خود كنترل شديد دارند و همه تصميمات را شخصا اتخاذ مي كنند.
7 - والدين دليلي را - براي دستوراتي كه صادر مي كنند - براي فرزندان خود ارائه نمي دهند و از آنان مي خواهند بدون چون و چرا از اين دستورات اطاعت كنند.
8 - نسبت به رعايت نظم و انضباط،‌ ارزشي افراطي قايل هستند و والدين توانايي تحمل هيچ گونه بي نظمي را از طرف فرزندان خود ندارند.
9 - به سخنان كودكان خود گوش نمي دهند و اگر هم سخني را بشنوند براي آن است كه با آن مخالفتي را نشان دهند.
10 - در مواردي كه فرزندان خود را نصيحت يا آنان را از انجام دادن كاري منع مي كنند ،‌ دليل خاصي را ارائه نمي دهند.
11 - براي تصميات فرزندان خود ،‌ حتي اگر اين تصميمات معقول و مستند باشد ،‌ احترام قائل نيستند.
13 - معتقدند كه چون سن ‍، تجربه و دانش آنان بيشتر از فرزندانشان است ‍، بنابراين ، حق دخالت در همه امور و حتي در خصوصي ترين كارهاي فرزندان خود را دارند.
14 - برخورد آنان با فرزندان خود احترام آميز نيست و حتي از تحقير فرزندان خود در حضور ديگران نيز ابايي ندارند.
15 - غالبا نيازهاي عاطفي كودكان ارضاء نمي شود.
16 - ممكن است كه والد ضعيف در چنين خانواده اي با كودكان ائتلاف كند در چنين حالتي ارزش هر دو والد نزد كودك شكسته مي شود . اگر بنا باشد يكي از والدين به عنوان منبع قدرت خانواده آسيب ببيند مي توان تصور كرد والد ديگر نيز ارزش پيشين خود را نخواهد داشت.
17- چنين كودكاني احتمالا جذب گروه هاي بيرون شده و با عزت نفس پائين كه دارند دچار بزهكاري مي شوند.
18 - بسياري از اين والدين ممكن است به خاطر كمال گرايي كه دارند ، كودكان را تحت فشار قرار دهند و از آنها بالاترين انتظارات را داشته و پيوسته به شكل نوين بر آنها سخت گيري كرده و برنامه هاي سخت گيرانه برايشان تدارك ببيند.
19 - احتمال دروغ گويي و ريا كاري در كودكان چنين خانواده هايي به علت ترس از تنبيه و سرزنش افزايش مي يابد.
20 - چنين كودكاني به علت اينكه مرتبا علايقشان سركوب شده و موجب تحقير قرار گرفته اند و همچنين ديگران براي اموراتشان تصميم گرفته اند ،‌ از خلاقيت كمي برخوردارند . اگر چه ممكن است به علت سخت گيري والدين از نظر آموزش بعضي از مهارتها ، پيشرفتي كرده باشند.
21 - اضطراب،‌ افسردگي ،‌ همچنين وسواس و كمال گرايي،‌ نا اميدي و بسياري از مشكلات رواني ممكن است دامنگير كودكان خانواده هاي سخت گير گردد.
22 - غالبا والدين سخت گير ، خود را منطقي نيز تصور مي كنند. و براي هر كارشان دليل تراشي مي كنند. ولي غير مستقيم به خاطر سختي گيري آنهاست كه كودكان فرمانشان را اجرا مي كنند نه منطقشان .[1]

پی نوشت :
1.سايت گفتگوي ديني، نمودار و جداول روان شناختي.

 



تعداد بازديد : 84
نویسنده فضه محمدی در پنجشنبه 02 مرداد 1393 | نظرات()

طراحی و کدنویسی قالب : علیرضاحقیقت - ثامن تم

Web Template By : Samentheme.ir

خبرنامه
براي اطلاع از آپيدت شدن سایت در خبرنامه سایت عضو شويد تا جديدترين مطالب به ايميل شما ارسال شود

عضویت سریع
نام کاربری :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ایمیل :
نام اصلی :
کد امنیتی : * کد امنیتیبارگزاری مجدد
موضوعات مطالب
آرشیو مطالب
پیوندهای وبگاه
طراح قالب
ثامن تم